Asset Publisher
Ochrona lasu
Ochrona lasu obejmuje działania związane z zapobieganiem występowania szkód w drzewostanach.
Zagrożenia dzieli się na trzy grupy:
• biotyczne (np. szkodliwe owady, grzyby patogeniczne, ssaki roślinożerne);
• abiotyczne – ekstremalne zjawiska atmosferyczne (np. silne wiatry, śnieg, ulewne deszcze, wysokie i niskie temperatury);
• antropogeniczne – wywołane przez człowieka (np. pożary, zanieczyszczenia przemysłowe, zaśmiecanie lasu).
Zagrożeniem dla lasów są masowe pojawy, tzw. gradacje szkodników owadzich. W minionych latach większe zagrożenie wywołały następujące gatunki: borecznik sosnowiec, chrabąszcz majowy, brudnica mniszka. Na bieżąco prowadzi się ochronę upraw przed szeliniakiem sosnowcem.
Inne pojawiające się szkodniki owadzie to: kornik ostrozębny, kornik drukarz.
Istotne znaczenia mają też choroby drzew wywołane występowaniem patogenów grzybowych, z których największe znaczenie odgrywają: huba korzeniowa, opieńka miodowa i osutka sosny.
W uprawach i młodnikach występują szkody od zwierzyny. Szkody od zwierzyny ogranicza się poprzez grodzenia upraw i wykładanie drzew zgryzowych.
Notuje się również szkody powstałe w wyniku działania czynników abiotycznych, takich jak silne wiatry, obniżenie wód gruntowych i przymrozki.
